ساخت اسباب‌بازی‌های مخملی با شکل‌های عجیب و غریب، هنری است که خودجوش بودن را ستایش می‌کند. برخلاف مخمل‌های تولید انبوه با الگوهای دقیق، این اسباب‌بازی‌ها اغلب شامل دوخت دستی هستند، جایی که صنعتگران عمداً خطوط درز را تغییر می‌دهند یا قسمت‌های خاصی را بیشتر از قسمت‌های دیگر پر می‌کنند تا به آن ظاهر "عجیب" برسند. مواد از پشم گوسفند پرزدار گرفته تا مخمل بافت‌دار، با رنگ‌هایی که به طرز دلپذیری با هم ترکیب می‌شوند - صورتی نئونی همراه با سبز خزه‌ای، یا خال‌خالی مخلوط با راه‌راه. برخی از سازندگان حتی تکه‌های پارچه را دوباره استفاده می‌کنند و مواد باقی‌مانده را به زائده‌های عجیب و غریب تبدیل می‌کنند و یک پیچ و تاب سازگار با محیط زیست به آن اضافه می‌کنند. به عنوان مثال، یک اختاپوس مخملی ممکن است به جای هشت شاخک، هفت شاخک داشته باشد که هر کدام طول و پارچه متفاوتی دارند و آن را به یک اثر پایدار و بی‌نظیر تبدیل می‌کنند. این فرآیند عملی و ناقص تضمین می‌کند که هر اسباب‌بازی مخملی با شکل‌های عجیب و غریب، شخصیت سازنده را به همراه دارد و هر دوخت را به یک داستان تبدیل می‌کند.